Τα Ζώα γύρω μας

 

Έχουν καταγραφεί περισσότερα από ενάμισι εκατομμύριο διαφορετικά είδη ζώων στη Γη. Ο καημένος ο Νώε θα είχε, φαίνεται, πολλή δουλειά…

• Κάθε χρόνο περιγράφονται πάνω από χίλια νέα είδη. 
• Εκτίμηση σημερινού αριθμού ειδών: 10-30 εκατομμύρια. 
• Όλων των ειδών που έχουν ζήσει: 200 εκατομμύρια.

 Τα ζώα είναι πολύ σημαντικά για τον άνθρωπο. Τον συντροφεύουν, τον προστατεύουν, τον βοηθούν σε διάφορες εργασίες…

Ζώα ζουν σε κάθε φυσικό περιβάλλον, στην ξηρά, στο νερό, στον αέρα. Επιβιώνουν ακόμη και σε περιοχές με ακραίες συνθήκες, στην έρημο, στους πόλους, στα βάθη των ωκεανών. Τα διάφορα είδη των ζώων στη Γη είναι αναρίθμητα.

Παρατηρώντας την ποικιλία των χαρακτηριστικών των ζώων συνειδητοποιούμε το μεγαλείο του ζωικού κόσμου, που δίνει στον πλανήτη μας μοναδική ομορφιά.

Δεν είναι τυχαίο ότι στη θρησκεία ορισμένων λαών τα ζώα λατρεύονταν ως θεοί. Στην αρχαία Αίγυπτο πολλές θεότητες είχαν μορφή ζώων. Ο Άνουβις είχε μορφή τσακαλιού, ενώ ο Ώρος μορφή γερακιού. Στην Ινδία, ακόμη και σήμερα, η αγελάδα είναι ιερό ζώο.

Στην ελληνική μυθολογία διαβάζουμε για ζώα που είχαν θεϊκή καταγωγή και υπερφυσικές ικανότητες. Ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο, γεννήθηκε από την ένωση του θεού Ποσειδώνα και της γοργόνας Μέδουσας, ενώ ο Κένταυρος, μισός άνθρωπος και μισός άλογο, από την ένωση του βασιλιά Ιξίονα και της θεάς Ήρας.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, τα ζώα δημιουργήθηκαν από τους θεούς, οι οποίοι έδωσαν σε καθένα από αυτά διαφορετικές ικανότητες και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, πολύτιμα για την επιβίωσή του. Άλλα ζώα τρέχουν γρήγορα, άλλα πετούν, άλλα είναι καλοί κυνηγοί, άλλα κολυμπούν, άλλα έχουν πυκνό τρίχωμα, για να προστατεύονται από το κρύο…

Μπορεί να μην πιστεύουμε πια σε μύθους, η ποικιλία όμως των διαφορετικών χαρακτηριστικών και ικανοτήτων των ζώων είναι μία πραγματικότητα που μας εντυπωσιάζει. 

Παρά την ποικιλία των διαφορετικών χαρακτηριστικών, υπάρχουν ομάδες ζώων με κοινά χαρακτηριστικά. Εντοπίζοντας τα χαρακτηριστικά αυτά ταξινομούμε τα ζώα, έτσι ώστε να μπορούμε να τα μελετάμε καλύτερα και ευκολότερα.

ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΑ

Σπονδυλωτά   ονομάζουμε   τα   ζώα   που   έχουν   σπονδυλική   στήλη   και   σκελετό. Υπάρχουν   περίπου   45.000   είδη   σπονδυλωτών,   που   ταξινομούνται   σε   πέντε υποκατηγορίες.  Αυτές   είναι   τα   ψάρια,   τα   αμφίβια,   τα   ερπετά,   τα   πτηνά   και   τα θηλαστικά. 

ΑΣΠΟΝΔΥΛΑ

Ασπόνδυλα ονομάζουμε τα ζώα, που δεν διαθέτουν σπονδυλική στήλη και σκελετό. Η ποικιλία των ασπόνδυλων ζώων είναι τεράστια!
Ασπόνδυλα   είναι   τα   σαλιγκάρια,   τα   σκουλήκια,   οι   μέδουσες,   οι   αστερίες, τα καβούρια, οι αράχνες, οι αχινοί και πολλά άλλα.

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ

Θηλαστικά ονομάζουμε τα ζώα, τα οποία θηλάζουν τα νεογέννητα μωρά τους. Τα
θηλαστικά   κατατάσσονται   ανάλογα   με   το   είδος   τροφής   τους   σε   φυτοφάγα, σαρκοφάγα και παμφάγα. 

Τα περισσότερα θηλαστικά γεννούν πλήρως ανεπτυγμένα μωρά.  Μερικά θηλαστικά όμως, γεννούν αυγά, ενώ άλλα γεννούν μικρά, που δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως. 

Τα θηλαστικά που γεννούν πλήρως ανεπτυγμένα μικρά, χωρίζονται σε υποκατηγορίες ανάλογα με τα κοινά χαρακτηριστικά τους: τρωκτικά, προβοσκιδωτά, οπληφόρα, χειρόπτερα, κητώδη σαρκοφάγα και πρωτεύοντα.

Αφιέρωμα:   Πούμα & Ιαγουάρος ή Τζάγκουαρ 

ΠΟΥΜΑ
Τα   πούμα   ανήκουν   στην   ομάδα   των   θηλαστικών   ζώων   και   συγκεκριμένα   των αιλουροειδών.  

Μπορεί να τα συναντήσει κανείς μόνο στην Αμερική. Τα ζώα αυτά εκτός από το πιο γνωστό τους όνομα πούμα, έχουν κι άλλα δύο, τα οποία είναι τα εξής: κούγκαρ και λιοντάρι του βουνού. 

Χαρακτηριστικό των πούμα είναι τα δυνατά τους πόδια, που τους δίνουν μεγάλη αλτική δύναμη, η οποία βοηθάει στο να πηδούν με μεγάλη ευκολία και να τρέχουν γρήγορα. 

Τέλος, τα μικρά μωρά γεννιούνται με κηλίδες, που χάνουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

ΤΖΑΓΚΟΥΑΡ
Τα τζάγκουαρ ανήκουν στα θηλαστικά ζώα και συγκεκριμένα στην κατηγορία των 
αιλουροειδών. Ζουν στην Νότια Αμερική. Μπορούν να κολυμπήσουν πολύ καλά και 
να πιάσουν ψάρια  με τα νύχια τους , για να τραφούν. Το δάγκωμά τους είναι 
εξαιρετικά δυνατό! Τα τζάγκουαρ συγγενεύουν με την λεοπάρδαλη, καθώς μοιάζουν 
αρκετά μεταξύ τους. Επίσης, η γούνα τους είναι κίτρινη με μαύρες βούλες, περίπου 
σαν το δέρμα της λεοπάρδαλης. Τέλος, οι σκύμνοι, δηλαδή τα νεογνά τους, 
γεννιούνται τυφλά και σταδιακά αρχίζουν να βλέπουν. 

Θεοδώρα Μπ.  😻

Αρχική

 

Σύγχρονος Αθλητισμός

 

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση, ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες, στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Παράλληλα ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της. Για παράδειγμα στην Αρχαία Ελλάδα, ο αθλητισμός στην Αθήνα θεωρούταν κοινωνικό και πολιτισμικό αγαθό και είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα, ενώ αντίθετα στην Σπάρτη ο αθλητισμός χρησιμοποιούταν για την στρατιωτική εκπαίδευση.

Ωστόσο σημαντική είναι η στρωματική διάσταση του αθλητισμού στο πέρασμα του χρόνου. Η γενική τάση ήταν ιδίως τον 18ο και 19ο αιώνα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα να ασχολούνται με τα «λαϊκά παιχνίδια» όπως το ποδόσφαιρο, ενώ τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα με τα «ευγενή αθλήματα» όπως ήταν η ιππασία και η ξιφασκία.

Ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός γι' αυτό είναι συνδεδεμένος με τον πολιτισμό, της πολιτιστικές αξίες και συνθήκες της κοινωνίας. Σαν αθλητισμό θεωρούμε όλες τις σωματικές δραστηριότητες με τις οποίες κανείς επιδιώκει συνειδητά κάποια σωματική επίδοση όπως αυτή νοείται και πραγματώνεται από το κοινωνικό σύνολο. Η οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σαν αθλητική. Το να σκαρφαλώνει κανείς στα δέντρα και το να παίζει την μπάλα του τένις με τα πόδια δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί σαν αθλητική δραστηριότητα.

 

Κουίζ & Σταυρόλεξα

 

«Ελεύθερος χρόνος, είδος σπάνιο και απαιτητικό…»

Ο ελεύθερος χρόνος, ως ο χρόνος που μπορεί να διαθέσει ο άνθρωπος στον εαυτό του όπως θέλει ο ίδιος, αποτελεί αξία και είναι απαραίτητος για όλους τους ανθρώπους και ειδικότερα για εμάς τους νέους. Η σημασία του είναι καθοριστική εξαιτίας της ψυχολογικής ισορροπίας που προσφέρει στο άτομο, καθώς το απαλλάσσει από το άγχος, την ανία, την πλήξη και την ένταση.

Ωστόσο, στις μέρες μας, παρά την αδιαμφισβήτητη αξία του ελεύθερου χρόνου, η πλειονότητα από εμάς τους νέους δεν τον αξιοποιεί εποικοδομητικά και απλά «σκοτώνει» την ώρα της. Έτσι, κάποιοι μένουν καθηλωμένοι στην οθόνη του κινητού, του υπολογιστή ή της τηλεόρασης καταφεύγοντας σε τεχνητούς παραδείσους με την αναζήτηση απαγορευμένων εμπειριών.

Εκπαιδευτικά

 

H Εκπαίδευση σήμερα

Έπεσε σήμερα το μάτι μου στο ακόλουθο meme στο facebook:

 Και παρατήρησα μια έντονη διαφωνία της κοινότητας πάνω σε αυτό. Δηλαδή άλλοι λέγανε ότι τα σημερινά σχολικά βιβλία είναι πιο καλογραμμένα από ότι τα παλιά, άλλοι ότι όσο πιο πίσω πάμε στην εκπαίδευση, τόσο πιο απαιτητικές σε κριτική σκέψη ήτανε οι ασκήσεις κτλ. Υπήρξαν διαφωνίες ακόμα και μεταξύ γονέων που παρακολουθούν τις ασκήσεις που βάζουν στα παιδιά τους οι καθηγητές σήμερα (οι οποίοι διαφωνούν με το meme) αλλά και καθηγητών που με αφορμή την εμπειρία τους, συμφωνούνε με το meme, πχ λέγοντας ότι οι σημερινοί 13χρονοι μαθητές δυσκολεύονται να καταλάβουν την έννοια ακόμη και του κλάσματος και τους τα εξηγούν με φρούτα.

Η αλήθεια είναι πως οι απαιτήσεις της εκπαίδευσης πέφτουν σε κάποια μαθήματα (π.χ. Γεωμετρία), ενώ αυξάνονται σε άλλα (π.χ. Πληροφορική) με την πάροδο του χρόνου. Πολύ απλά, γίνεται πιο χρηστική η εκπαίδευση - διδάσκονται όσα χρειάζονται, κάνουμε και 2-3 ακόμα μαθήματα για να συμπληρώνονται ωράρια κλπ.. Απ' όσο ξέρω η ύλη και η απαιτητικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος είχε φτάσει στην ακμή της περίπου τη δεκαετία 90-αρχές 2000. Πριν και μετά μειωνόταν. Παλιότερα η αποστήθιση ήταν πάρα πολύ έντονη ακόμη και σε μαθήματα φυσικών επιστημών. Τώρα, είναι αρκετά μειωμένη. Οι βαθμοί έμπαιναν παλιότερα με μεγαλύτερη δυσκολία. Γενικά το εκπαιδευτικό σύστημα τώρα βρίσκεται σε μια κατάσταση που αυξάνεται εκθετικά η δυσκολία του. Το δημοτικό εύκολο, το γυμνάσιο με διάβασμα γενικά βγαίνει, το λύκειο θέλει αρκετή προσπάθεια, οι Πανελλήνιες έχουν αυξανόμενη δυσκολία με τα χρόνια. Για το Πανεπιστήμιο δεν ξέρω και πολλά. Θεωρώ ότι το meme είναι ένα ακόμη κομμάτι της γνωστής ιδεολογίας "όσο πάμε χειροτερεύουμε".